Arif

naber arif kanka

o kişiyi hç sevmyrm ama çkmk zrndaym

(A)zap çekmeden aşkın anlamı olmazmış. (R) esme bile bakarken gözyaşları akarmış. (i) smini telaffuz ettiğinde yüreğin kanarmış. (F) akat aşk, yaşayabildiğin kadarmış

ismim cok güzel ama cak şansızız hiç bişeyde karşılık bulamıyoruz

benim en sevdiğim öğretmenimin adı

gerçekten bi arif olarak çok akıllısın..........:):):):))

doqru didin qardas arife qerekmez tarif: lodos denizden eser bendeniz arif kemer::baba yorqun

benim babamın adı da Arif aynı babacıgımı anlatıyor...

aynı bn i anlatıyor

TASAVVUF TA ARİF Arife târîf ne hacet Ariflere yapmamışlar mektep medrese anınçün nasîb olmaz isteyen herkese Arif olan anlasın Arif olan anlar horoz olan banlar Arif, tanıyan, sezen, anlayan demektir. Arif olmak kabiliyeti, sûfîierde «irfan» sözüyle dile getirilir. Âlim olmak, okuyup bellemekle mümkündür fakat irfan. Tanrı vergisidir. Bu yüzden de tasavvufta irfan, ilimden çok üstündür. Bir de bilgi, insanı gurura yelter, adama varlık, benlik verir irfansa, bilmediğinin çokluğunu, bilgiyle kemâle ermenin mümkün olmadığını sez­direrek insanı yokluğa sevkeder. İrfan özden doğar ilimse bellemekle elde edilir. Âlim, öğrenmeden bilemez, anlayamaz ârifse sezişiyle anlar, bilir. Mevlânâ «Mesnevi» de irfanla ilmi şu hikâyeyle pek güzel anlatır: Padişahın biri, oğluna remil belletmek ister. Üstad, çocuğun kabili­yeti olmadığını padişaha bildirmek dilerse de padişahın ısrarına dayana­maz uzun müddet çocuğa gereken şeyleri öğretir. İmtihan günü, padişah, parmağındaki yüzüğü çıkarıp avucuna alır çocuğa, avucumdaki nedir, bil bakalım der. Oğlan noktaları atar, sonuçları bulur. Yuvarlak, ortası delik, madenî bir şey der. Padişah pek memnundur. Peki der, söyle bakalım, nedir? Oğlan düşünür, düşünür, şu cevabfverîr: — Değirmen taşı. «Arife törîf ne hacet» sözü, arifin buluşundaki, sezişindeki isabeti an­latır. «Ariflere yapmamışlar mektep, medrese amnçün nasîb olmaz isteyen herkese» sözüyse onüç heceli bir beyit olsa gerektir irfanın okumakla elde edilemiyeceğini ifâde eder. Yunus Emrenin, Biz talib-i timleriz, aşk kitabın okuruz Çaîap müderris biz, aşk hod medresesidir beyti, bu gerçeğin tam bir ifadesidir. «Arif olan anlasın» sözü de herhangi bir nükte, bir hikâye üzerine söylenir ve ne denmek istendiği, dinleyenlerin anlayışlarına verilir. Tasav­vuf kitaplarında, bir sözün sonunda, bazı kere, «artık anlayıver» mealinde arapça bir söz yazılır ki bu türkçe sözün anlamını verir. «Arif olan anlar horoz olan banlar», yâni öter, ses verir atasözü de irfan ehlinin anlayışını, arif oimayanlarınsa yalnızca horoz gibi Öttüklerini anlatmaktadır. Hacı Bayrâm-ı Velî (833 H. 1429-1430), meşhur şathiyesini, Bu sözü arifler anlar, câhiller biîmeyip tanlar Hacı Bayram kendi banlar ol sarın menâresinde beytiyle bitirerek aynı şeyi pek güzel ifadelendirir (Melâmîlik ve Melâmi-ier s. 36).

ARİF demek bılen demek bılgılı akıl sahıbı demek ARİF olmak zordur ARİF olan anlar anlamak zordur ARİF ler bunu yapar ama malesef karsılık bulamazlar ARİF bunya neden umurun da cunku ADI ARİF

gerçekten çoook güzel bir isim