1. Ekin biçme zamanı, hasat. 2. Ekin biçme aracı.
Dağ sırtı.
Parlayan, ışıldayan, ışık saçan.
Tuğuyla ünlenmiş kimse.
1. Dışa dönük, canlı, girişken kimse. 2. Eli açık,...
1. Karşı, ön taraf. 2. Doruk, gözetleme yeri, sip...
1. Konuk, misafir. 2. Konuk olunan yer.
Dinin ululuğu, büyüklüğü.
“Arı, temiz, çalışkan ol” anlamında kullanılan bir...
Doktor, hekim.
İyi tanınmış, köklü bir aileden gelen kimse.
Acele eden güçlü, kuvvetli kimse.
Gözleri büyük kimse.
Kendi kendini idare edebilen kimse.
Öz kardeş.
Çarşı adamı, esnaf.
Eşsiz, benzersiz doğmuş olan.
Dolun.
Yetenekli, usta, becerikli kimse.
El değmemiş, Bakir, Tertemiz, bozulmamış.